EDEBİYAT Ana Sayfa | Profilim | Arşiv | Arkadaşlarım
EDEBİYAT,SANAT.KÜLTÜR,ŞİİR

NAMAZ3/9/2005

 

İngiliz’in vakit vakit gemilerden,siperden...
yine bolca gülle,bomba savurduğu bir gündü
Hızlı hızlı geçiyordu,tehlikeli bir yerden
Birden bire gözlerime bir şey göründü.

Böyle büyük görünen şey küçük bir insandı,
Fakat bana çok dokundu,ayaklarım bağlandı,

Ateşlerin yaladığı bu düzlükten geçenler,
Güllelerin cehennemlik yağmurundan kaçarken...
Yolun biraz kenarında,tek başına bir nefer,
Pervasızca bombalardan,ateşlerden,her şeyden...

Kendisine,süngüsünden bir mihrapçık kurmuştu.
Sonra onun karşısında namaza durmuştu.

Ne havada ıslık çalan..ve düştüğü yerlere
Kızgın çelik dahmelerle ölüm saçan gülleler...
Ne,semada ifrit gibi vızıldayan tayyare...
Ne dünyalık bir düşünce,ne bir korku,ne keder.

Onun demir yüreğini oynatmaktan âcizdi.
Sanki toplar,şarapneller tehlikesiz...sessizdi!

Potinleri yanınnda idi...onun büyük saygısı,
kunduralı ibadeti görmüyordu muvafık.
Böyle temiz bir yüreğin bütün işi kaygısı,
Elbet hakkın rızasına olmalıydı mutabık
.
Kuru toprak üzerinde,kundurasız kılınan
Bu namazın,pek uygun bir kubbesiydi âsumanı

Bir çam ona gölgesinden yapmıştı seccade
Sanki tekbir alıyordu,vakit vakit,top sesi...
Gözlerinin sade akı beyaz kalan yüzünde
Parlıyordu,o sarsılmaz imanın gölgesi.

Hakkın divanındaeli bağlı dururken
Artık o,can kaygusunu aelmıyordu hesaba.
Kahramandır,çünkü toplar etrafında patlarken
Zerre kadar titremedi,namazını bozmadı.

Dört yanına ateş saçan,türlü türlü âfetten
Sanki onu koruyordu bir meleğin kanadı.

Onun böyle tevekkülü bana çok dokandı.
Yüreğimi bir şey ezdi..iki gözüm sulandı.
Böyle dalgın düşünerek geçerken ben yanından
Sağa sola selam verdi,namazını bitirdi.

Sonra,biraz kımıldandı...ellerini yaradan
Tanrı`sına dua için.Gökyüzüne çevirdi.

Şimdi allah`ına döküyordu derdini
Gözerini kapamıştı...unutmuştu kendini
Tanrı`sına karşı,boynu bükük duran bu nefer
Korku bilmez bir yiğitti...hürmetlerle eğildim!

Duasına mutlak(Amin)diyorlardı melekler.
Kendimi pek fazla gördüm...usul usul çekildim!

Ben giderken kulağıma değdi onun sedası;
(Allahümme Salli alâ sey.yidina..)duası.
Çekilmiştim;fakat halâ geriye
Bakıyordum ne yapıyor o diye

Ben merakla böyle durup bakarken
O,doğruldu silkinerek yeriden

Tanrı`sıyla hesabını bitirdi
Süngüsünü kılıfına geçirdi.
Giudiiyordu...arkasından seslendim
Döönüp baktı,cevap verdi:-Efendim

-Uğur ola,acelen ne hemşerim
Biraz eğlen gel cıgara içelim
-Yok efendi,affedersin işim var
Öyle çokluk eğlenemem vakit dar
Adam sen de ne olmuş ,gel biraz-konuşalım

Sonra belki yetişemem nöbete
buradan daha epey sürer şu tepe
Başka vakit görüşürüz inşallah
-Selametle koç yiğidim eyöah
Fakat bari ,şu paketi olsun al
-Eksik olma,tütün içmem,hoşça kal
-Bir söz daha :neredesin?
- İleride

Kanlı sırtın önündeki siperde...
Böyle deyip şahin gibi süzüldü
Sanki bağlı bir aslandı çözüldü
Kanlı sırtın önlerinde eğlenirmiş bu aslan
Fakat bilmem,bu toprağın kansız yeri neresi
Düşmanlar da şahittir ki,seller gibi çağlayan
Türk kanıyla yoğrulmuştur bütün dağı,deresi

Sen de işte o fedakâr erlerdesin ey yiğit
Vazifen pek mukaddestir,aman durma hadi git

Adı neydi,nereli idi?Soramadım kendine
Fakat onun Türk olduğu lisanından belliydi
Adı Mehmet ya Ahmetmiş anlamağa hacet ne,
Oradaki yiğitlerin hepsi de bir halliydi

Hepsi dindar,hepsi nazik,hepsi tosun,hepsi mert
Hepsinde de (düşman kini) bir onulmaz acı dert

Selam size;ey Bursa`nın,Ankara`nın ,Konya`nın...
Vatan için ölümleri şeref bilen evlâdı
Emin olun,sizden akan bir damlacık kanın
Elemiyle bir milletin bütün ruhu kanadı.

Şimdi halâ,nerde görsem kabalaklı bir asker
Hatırıma gelir hemen namaz kılan o nefer.
-----------------
(1) Ahmet Nedim Teşrinisani 1331

 

 

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Yorum Yaz

Kayıt : Toplam sayfa:
Son Sayfa | Sonraki Sayfa